Në një botë gjithnjë e më komplekse dhe të ndërlidhur, pyetja se si tregohen historitë dhe nga kush, nuk ka qenë kurrë më urgjente. Ky sesion shqyrton etikat e tregimit të historive në kinemanë bashkëkohore, me një fokus të veçantë në përfaqësimin kulturor dhe dinamikat e pushtetit midis krijuesve të filmit dhe njerëzve apo komuniteteve që ata përshkruajnë..

Çfarë përgjegjësish mbajnë ata që tregojnë histori kur përfaqësojnë realitetet e të tjerëve, veçanërisht ato të formuara nga histori marginalizimi, konflikti apo zhvendosjeje? Si mund të navigojnë regjisorët mes lirisë krijuese dhe përgjegjësisë? Ky diskutim shpalos autorësinë, perspektivën dhe strukturat e padukshme që ndikojnë në autoritetin narrativ.

Larg ofrimit të përgjigjeve të përcaktuara, biseda fton reflektim mbi atë çfarë do të thotë të angazhohesh etikisht me materialet nga bota reale dhe si mund të afrohen regjisorët me tregimin e historive me më shumë kujdes, ndërgjegje dhe respekt. Në një kohë kur historitë kanë fuqinë të lidhin dhe të ndajnë, ky sesion synon të hapë hapësirë për praktika më të menduara dhe të përgjegjshme të krijimit të filmave.

Moderator: Lum Çitaku

Lumi ka mbi dy dekada përvojë në filmbërje, arte vizuele e mediatike, dhe mbi dhjetë vite në hulumtim dhe menaxhim të kulturës. Ai ka punuar si regjisor, drejtues programesh kulturore e kinematografike, producent, ligjërues dhe hulumtues i filmit e mediave të reja duke integruar njohuritë e praktikat nga antropologjia bashkëkohore në procesin krijues dhe atë të prodhimit. Master në Antropologji Vizuele dhe të Mediave nga Institutin e Antropologjisë Kulturore dhe Sociale në Universitetin Freie në Berlin, dhe bachelor në Arte dhe Shkenca të Aplikuara nga Instituti i Teknologjisë i Roçesterit në Kosovë ku tani ligjëron në mediat e reja, antropologjinë, filmin dhe dizajnin. Gjatë studimeve (2014 - 2017) të koncentruara në nëndisiplinën e Antropologjisë Digjitale, ka zgjeruar projektin e tij 'Dialektika dhe Estetika e të Krijuarit me Digjitalen - An Anthropology of Interface' një fenomenologji tempo-historike - kombinim i hulumtimit etnografik në disa vende, etnografisë shqisore e digjitale, dhe filmit interaktiv që heton jetët e krijuesve digjitalë. Ish-drejtues i Qendrës Kinematografike të Kosovës ku tani udhëheq programet, Lumi është gjithashtu
anëtar i Akademisë Evropiane të Filmit. Ndër veprat audiovizuele dhe media-të-reja të tija përfshihen: “Machinima-film” (2016), “The Numerous Thoughts and Things” - film interaktiv (2017), “Gratë e lirisë” (2018), Botëfilmi "Gof" (2019) etj.

Paneliste: Natasza Cetner

Natasza Cetner është një animatore londineze, fituese e çmimeve, me një diplomë master nga Kolegji Mbretëror i Artit. Temat kryesore të veprave të saj janë absurditeti i botës përreth nesh dhe surealja. Filmi i saj i diplomimit “Nigel” u zgjodh në festivale anembanë botës për t'u shfaqur më pas premierë në Short of the Week, ndërsa filmi aktual “Inside, the Valley Sings” për të cilin ajo drejtoi animacion, sapo mori çmimin për Dokumentarin më të Mirë në Festivalin e Filmit të Shkurtër të Shkurtër në Azi dhe për këtë arsye u bë një dokumentar i shkurtër kualifikues për çmimin Oscar.

Panelist: Luc Camilli

Luc Camilli është bashkëthemelues i kompanisë së prodhimit Xbo films dhe studiove të animacionit në Toulouse La Ménagerie, e specializuar në animacionin tradicional, dhe Les Affranchis, e specializuar në 2D dixhitale. Gjatë 20 viteve të fundit, ai ka prodhuar rreth 30 filma të shkurtër të animuar, përfshirë “Butterfly” të Florence Miailhe, e nominuar për çmimin Cesar, dhe “Gigi” të Cynthia Calvi, « Como si la tierra se las hubiera tragado » nga Natalia Leon, e vlerësuar në Sundance 2025, tre sezonet e serialit KIWI në bashkëprodhim me Double Mètre Animation për France Télévisions, specialen televizive dixhitale 2D “Marcel, Babagjyshi (dhe djali i vogël që shpërndan pica)” nga Julie Rembauville dhe Nicolas Bianco-Levrin për Canal+, dhe filmin e parë të animuar me pikturë nga Florence Miailhe “The Crossing”, në bashkëprodhim me Les Films de l'Arlequin.

Paneliste: Trëndelina Halili

Trëndelina Halili është një regjisore fituese çmimesh nga Prishtina, Kosovë. Rruga e saj drejt rrëfimit filloi përmes gazetarisë, të cilën e studioi gjatë viteve të para të universitetit, përpara se të zhytej në film dhe televizion në Universitetin e Prishtinës. Ajo kaloi disa vite duke punuar në televizion përpara se të futej plotësisht në krijimin e filmave duke themeluar Kandërr, një kompani aktive prodhimi ku punoi si regjisore, redaktore dhe producente. Gjatë asaj kohe, ajo krijoi një numër filmash të shkurtër dhe dokumentarësh, por një që vërtet shkëlqeu ishte Prishtina, 2002, një film i shkurtër që u shfaq premierë në Clermont-Ferrand dhe vazhdoi të shfaqej në festivale anembanë botës. Puna e saj përzien personalen me politiken, gjithmonë të rrënjosur në vend dhe kujtesë. Krahas filmave të saj, ajo krijoi gjithashtu një platformë multimediale online që dokumenton trashëgiminë e luftës së Kosovës (1998–99), duke kombinuar artikuj, fotografi, harta dhe një seri dokumentarësh në internet. Pasi u largua nga Kandërr, ajo themeloi Institutin Filmik, një hapësirë në Prishtinë e dedikuar për të kontribuar në kulturën e filmit në Kosovë. Si gazetare e pavarur videosh, ajo ka kaluar vite duke treguar histori të përqendruara te njeriu dhe duke amplifikuar zëra që shpesh shtyhen në margjina. Në thelb të gjithçkaje që bën është dëshira për të krijuar hapësirë për të vërtetën, kujtesën dhe ëndrrat.