Vitet ’90 ishin dramatike për Kosovën. Shoqëria u vetë-organizua duke përdorur paqen dhe luftën si mjete mbrojtëse. Këto përpjekje përkuan me vitet kur arti ishte duke u rritur si mjet i lëvizjeve dhe organizimeve të ndryshme shoqërore gjithandej botës. Aktivitet shoqërore nisen të shfaqen dhe të dërgojnë mesazhe përmes artit: pikturave, fotografive, skulpturave, videove, grafitëve e të ngjashme. Përderisa regjimet përfundimisht ranë, cenimi i të drejtave të njeriut në Kosovë është duke e sfiduar seriozisht funksionimin e shtetit. Sot, në nivel botëror, ne jemi dëshmitar të një krize mosbesimi që po i përcjellë institucionet ndërkombëtare, autoritetet qeveritare, partitë politike, institucionet religjioze dhe mediat. Për këtë punë na paralajmëruan shumë aktivistë: mesazhi i të drejtave të njeriut është dobësuar dhe mund të dështojë.